มะขาม
|
|
|
|
ชื่อวิทยาศาสตร์ : Tamarindus
indica L.
|
|
ชื่อสามัญ
: Tamarind,
Indian date
|
|
วงศ์
: Leguminosae -
Caesalpinioideae
|
|
ชื่ออื่น
: ขาม
(ภาคใต้) ตะลูบ(ชาวบน-นครราชสีมา) ม่องโคล้ง
(กะเหรี่ยง-กาญจนบุรี) อำเปียล
(เขมร-สุรินทร์) หมากแกง (เงี้ยว-แม่ฮ่องสอน) ส่ามอเกล
(กะเหรี่ยง-แม่ฮ่องสอน)
|
|
ลักษณะทางพฤกษศาสตร์:
ไม้ต้นขนาดกลางจนถึงขนาดใหญ่แตกกิ่งก้านสาขามาก
เปลือกต้นขรุขระและหนา สีน้ำตาลอ่อน ใบ เป็นใบประกอบ
ใบเล็กออกตามกิ่งก้านใบเป็นคู่ ใบย่อยเป็นรูปขอบขนาน ปลายใบและโคนใบมน ดอก
ออกเป็นช่อเล็กๆ ตามปลายกิ่ง หนึ่งช่อมี 10-15 ดอก ดอกย่อยขนาดเล็ก
กลีบดอกสีเหลืองและมีจุดประสีแดงอยู่กลางดอก ผล เป็นฝักยาว
รูปร่างยาวหรือโค้ง ยาว 3-20 ซม. ฝักอ่อนมีเปลือกสีเขียวอมเทา
สีน้ำตาลเกรียม เนื้อในติดกับเปลือก
เมื่อแก่ฝักเปลี่ยนเป็นเปลือกแข็งกรอบหักง่าย สีน้ำตาล
เนื้อในกลายเป็นสีน้ำตาลหุ้มเมล็ด เนื้อมีรสเปรี้ยว และหวาน
ส่วนที่ใช้ : ราก เปลือก ทั้งต้น แก่น ใบ เนื้อในฝัก ฝักดิบ เมล็ด เปลือกเมล็ด ดอกสด |
|
สรรพคุณ
:
วิธีและปริมาณที่ใช้ :
สารเคมี
:
|
มะขาม
วันพุธที่ 21 สิงหาคม พ.ศ. 2556
มะขาม
สมัครสมาชิก:
ความคิดเห็น (Atom)